ทุกอย่างล้วนคืนสู่ผืนดิน ไม่ว่าจะเป็นร่างกายเราหรือสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต ทำไมเราต้องดิ้นรนให้มาก ในเมื่อเราก็เป็น คนติดดิน
ค้นหาบล็อกนี้
วันเสาร์ที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
วันพฤหัสบดีที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553
เปอะฝั่ง
เมื่อหน้าแล้งที่ผ่านมา ที่หนองน้ำเล็กๆอันแห้งขอดแห่งหนึ่ง ชาวบ้านพากันมาจับปลากัน ปลาเยอะมากครับ ทุกคนหว่านแหกันแต่เช้าจนบ่ายคล้อย และทุกคนก็เหนื่อยมากบางคนถึงขนาดไม่ยอมกินข้าวเลยทีเดียว พากันหนั่งนิ่งจอบบ้อนปลาอยู่ข้างๆหนอง ผมไม่พลาดที่จะมาหวานแหด้วยคน ถึงจะมาช้าหน่อยก็ต้องลองดู หว่านครั้งแรกผมหว่านแบบเปอะฝั่ง คือแหจะอยู่ในน้ำครึ่งและบนฝั่งครึ่งอะครับ ทุกคนพากันหัวเราะคิดว่าผมคงจะไม่ได้ปลาสักตัวแน่ๆผมก็อดขำไม่ได้ แต่ทันใดก็มีเสียงดินของปลาอยู่ในแห ทุกคนเริ่มนิ่ง ผมจึงงมดู ปลาตัวแรกของผมเป็นปลาช้อนตัวขนาดแขนครับ คนเริ่มสนใจตัวผมมากขึ้นและบอกว่า"คือหมานแท้"มีอีกคนเขาพยายามหว่านเปอะฝั่งแบบผม แต่ฝั่งที่เขาหว่านนั้นมีต้นไม้เยอะไปหน่อย แหมันเลยไปติดอยู่บนปลายพุ่มไม้อะครับ ผู้เฒ่าคนหนึ่งกล่าวว่า สงสัยมันหว่านงูสิงห์มั้ง
วันอังคารที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2553
ออกกำลังกายอย่างไร ในวันเบาๆ
บางคนเลือกที่จะไปวิ่งออกกำลังกายที่สวนสาธารณะในตอนเช้าและตอนเย็น
บางคนเลือกที่จะไปตีกอล์ฟเพื่อพูดคุยธุรกิจ
บางคนเลือกที่จะเสียเงินเพื่อไปเขาฟิตเนส
บางคนเลือกที่จะไปไถนาโดยใช้วัวและควาย เราก็ได้ ออกแรงไปด้วย
บางคนเลือกที่จะใช้รถไถนาเพื่อความสบายและส่งควันพิษขึ้นสู่อากาศ
บางคนเลือกที่จะ ไปใส่เบ็ดที่ทุ่งนาในตอนเย็นๆเพื่ออกกำลังกายและยังชีพ
บางคนเลือกที่จะ...
เลือกที่จะ...
เลือกที่จะ...ๆๆๆๆ ฯลฯ ????
อะไรบ้างครับ??
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

.jpg)
.jpg)







